SUNUŞ
Yakamozlardır üzerimize düşen
kırık ay taşları
1
Gelmelerin ve gitmelerin arasına sıkıştırılmış
Adı hilal bir yalnızlıktı gözlerin
Ay günlüğünde
Bir adım uzaktaydık aşka;
Kim bilir, belki bir adım daha yakın...
*
Yakamozların ışıltılı yollarında
İçimde dörtnala koşan atlar var
Nal seslerini duyuyor musun?
Bakır yüzlü, tunç bilekli süvarilerin
Örste dövülen yürekleri midir bu tan kızıllığı?
Yoksa cesaret midir, kamçısını sallayan aşka?
Teninde soluk soluğa at koştururken...
*
Serin bir rüzgarı getirmişti yanında
Eğilip usulca okşadım yelelerini...
İçimde soluksuz arzuları kovalarken
Dörtnala yalnızlığım
En militan yanımda intihar eden ateş böcekleri...
.....
2
Kıyıları hançerlenmiş akşamlar
Yüreğine saplı deniz
Kaybolan gemilerin mendireğinde giden uyku...
Yalnızlığın güncesi
Kırık aynalarda
param parça bir begonya gülüşü...
Tütün kokan uzaklar
Ay yüzlü akşamlar
En keskin kılıçlarıyla kınında uyuyan mısralar...
3
Varlık- saflık, yalan- gerçek, göç- kuş, aşk- biber, umut- ölüm, mutluluk- özlem...
Açar içimizde gelin çiçekleri
Günahlarımızla el ele
Yürürüz, yürürüz denize çıkar tüm yollar...
Ayazda çobanların söndürmeyi unuttuğu dağ ateşleri gibi
Bir odun atsan tutuşur düşler.
Çevrilir kilit
Açılır öbür zamana aynalar
Çakar kibritini küçük kız
Kanatları gölge kuşlar uçar kalbimin duvarlarında...
4
Uyanırsın
Adına aşk denen bir depremle
Gecenin geç ve tenha saatlerinde bir kaçışa
Ömrünün kadranında akrep misali...
İki göz arası ela bir zamanda
Kalbinde ay depremleri
5
Gelmek ve gitmek arası med-cezir takvimlerinde
Kum saatinden akan zaman.
Bir yanda biriken, bir yanda tükenen
Yazgısı kırmızıyla yazılmış, mürekkebi karanfil düşler...
Hüzün atlasında
Deniz koyuluğunda
Gözlerin.
Şafak sökerken
Kar beyazı penceremize
İnadına asılmış, dolunaydır umut.
tk
