21 Nisan 2009

KARANLIK




Anıların derin boşluğunda
Sesinin metalini paramparça ediyor bu çağ
Gecenin tenhasında yitip gidiyor denizin maviliği de
Ve örtüyor her şeyin üzerini ölü gölgelerle
Sense o son fotoğraftaki karanlık odaya sığınıyorsun
Siyah beyaz artık benliğin bile…

t.kurt

2 yorum:

sufi dedi ki...

Sesinin metalinin paramparça oluşu; kadife gibi bir sese kavuşturmaz mı kişiyi?

nehiro dedi ki...

Siyah, beyaz ve gri...
Ama inan mor,
perde, perde iniyor üstüne

Gazze

Senin kimliğin ne renk çocuk Duvarın hangi yüzünde ağlarsın tanrılara Ben bir kırlangıcım geri döndüm babamın yurduna Yurdumki; ...