1 Ağustos 2010

geçmiş zaman hikayeleri


Ben çocukken bayram yerleri kurulur ve ben bayram harçlığımla oralara gider salıncağa binerdim. Salıncakçı salıncağı kendi belirlediği bir süre sallar, sonra bağırmaya başlardı; “yandı, yandı” diye. Böylece verilen paraya karşılık çocukların salıncağa binmiş olduklarını ve paralarının yandığını hatırlatırdı. Ama sonra çocukların üzüldüğümüzü görünce, onları mutlu etmek için; “bu da cabası, bu da cabası” diye bağırarak dört beş sefer daha sallardı salıncağı


İşte benim en mutlu olduğum an bu cabası diye salıncak sallanırken sallandığım andı.

t.kurt

3 yorum:

Adsız dedi ki...

Çok güzel... Yüzümü gülümsetti içimi ısıttı. Ve senin derinine dair bana bir sır verdi...

nox dedi ki...

ne kadar az teknoloi
o kadar salıncak
o kadar oyun
o kadar güzel bayram sabahları

ELİF dedi ki...

Eski bayramlarda yapılan hiç birşey yok bu zamanda...
Herşey eskiden güzeldi...

Gazze

Senin kimliğin ne renk çocuk Duvarın hangi yüzünde ağlarsın tanrılara Ben bir kırlangıcım geri döndüm babamın yurduna Yurdumki; ...