bugün bir yürüyüşe gittim
ellerinde güller ve karanfiller taşıyan kadınlar vardı
bir ana yüzüne asmıştı yitik oğlunun anısını
bir karanfil güle anlatıyordu
çölün yüreğini hiç bulamamanın acısını
tk
Gazze
Senin kimliğin ne renk çocuk Duvarın hangi yüzünde ağlarsın tanrılara Ben bir kırlangıcım geri döndüm babamın yurduna Yurdumki; ...
-
seninle anlam bulan kırmızı soluğum yüzümün o suskun mavisi her şey ölüyor sevgili. oysa sen çocuk İsalar gibisin hâlâ! öptükçe ellerini, ye... -
Kimi kadınlar vardır nehirlere benzer Denize dökülmeyi düşler masmavi bakışları Oysa bir tek zamandır bunu başarabilen Işığ... -
En uzun zamanlardır masallar Büyülüdürler tıpkı hayat gibi -ki bir kere geçmeye gör o kapıdan Fayda etmez artık hiçbir çiçeğin suskunl...
3 yorum:
Çölün yüreği yakıyor ve acısını ne karanfil ne karanfil kokuları gidermiyor.
minik kütüphanemde keşke senin kitabın olsa :)
Ne mutluki yürekleri aynı yerde çarpan insanların varlığından haberciyiz.
Umarım güzel bir yerdedir Berkin.
Yorum Gönder