Sana bu filleşmiş zamanın sırtında mızıka çalarak
gelmek geçiyordu aklımdan
Ama ben de kayboldum aynalarda sevgili
Düştüğüm yer öyle kapkaranlıktı ki
Dahası o büyük
saatin küçük turuncu tavuğu açtı ve durmaksızın kalbimi gagalıyordu...
tk
4 yorum:
"IV
Gecenin bu ilerlemiş saatinde
Yalnızlık sadece ama sadece kendi şarkısını mı söyler?
Gece bitecektir bir gün ama
Yalnızlığın adımları bitmeyecektir
V
Yeryüzü bozar dengeleri
Ruhlar eşittir oysa
Ne yazık ki biz bu –meleklerden adi– gökyüzünü de
Başımızın üstünde taşıyoruz
VI
Ne kadar aşağı
Çekmek istese de toprak
Ruh denen ışık kelebeği
Uçucudur"
Gördüklerimiz, görmek istediklerimizdi belki de. Hayal etmeyi isteseydik belki siyah kediyi değil de beyaz bir kedinin varlığını düşünebilirdik. Ama o kadar kaptırmıştık ki kendimizi kirlenen dünyamızın umutsuzluğuna, neyi anlamak istediysek onu duyduk hep. Ve sonra fark ettik ki biz beyazı hayal edene kadar ışık kaybolmuş ve biz de kayıpların içinde bir boşluğa doğru sürüklenmeye başlamışız.
Kedinin gözleri fener benziyor :P Eskiden pek bir duygusaldım, pek bir yamuş yumuştum. Sonra hamilelikte bir haller oldu bana, zırlayan şarkılara dayanamaz oldum. Şimdi de bebişimle birlikte gülüyorum, galiba ruhum değişti. O yüzden alınmayınız,arada kel alaka yazarsam :)
Gülhan
Kayboldum aynalarda çünkü hiçlik yansıyor her yanıma..
Yorum Gönder