YÜZÜNE NİSAN YAĞMURLARI ÇİZMEK İSTİYORUM

Uyuyorsun
Yüzünde durgun bir göl yalnızlığı
Beyaz bulutlar
oradan oraya avare

Ömrümüzün çöllerinde
yürek derinliğinde kuyular
içine salınan kovalarda
umutlarımız
Su gibi
berrak
ve saf

Gökyüzünün
kara kaplı defterine
çizilmiş yalnızlıktır yüzün


Şimdi izin verirsen
yüzüne;
Nisan yağmurları çizmek istiyorum...

T.K

Yorumlar

beenmaya dedi ki…
gelip geçici değil midir peki nisan yağmurları? çizilip de silinir mi sonradan?
Elif Gizem dedi ki…
Sabaha güzel başlamak gibi bir şiir...
ELİF dedi ki…
Nisan yağmurları yüzün hüzün çizgilerini alıp götürdü ve geriye hüzünsüz yalnızlık kaldı.
nil dedi ki…
nisan yağmurlarının buğulandırdığı camlara parmak uçlarımın usul dokunuşlarıyla resimler çizmek gibi bir şiir :)

Bu blogdaki popüler yayınlar

geçmiş zaman hikayeleri

BARBAR