Kayıtlar

Aralık, 2012 tarihine ait yayınlar gösteriliyor

"sahtelik içinde doğru yaşam olamaz"

Resim
pencerenin buğulu camını elimle silince dışarıda lapa lapa usul usul yağan karın büyülü kuyusuna düşüyor gözlerim, çam ağaçları,kaldırımlar, kiremit çatılar, pencerenin pervazında ki saksı, her yer karla kaplı. yoldan geren arabaların farlarıyla ışıldayan kar taneleri tıpkı kelebekler gibi uçuşmakta. pencerenin buğusuna adını yazmak geliyor aklıma,seni düşünüyorum oysa sen hiç olmadın, benim yarattığım bir uzaktın yalnızca. tıpkı şu an yazdığım nostaljik karlı bir kış gecesi manzarası gibi... oysa bilirsin küresel ısınma, savaşlar, kapitalist dünyanın kar hırsı her şey gibi doğayı da katletti, ve şehirlerde yaşayan insan sürüsü artık kar yağışından korkar oldu. pencereyi açıp, bi sigara yakıyorum,içeri hücum eden soğukta gene de insana can veren bir sır saklı. kısaca nolursa olsun doğayla canlanıyoruz gene.

bu sabah uyandığımda ilk kez yalnız olduğumu duyumsadım, artık benim yarattığım sende yoktu yanımda, biliyorsun altın olsa insan pas tutar yalnızlıktan...

aynaların öte yüzüne geç…

tutunamayanlar

Resim
bazen kurduğun bütün ilişkiler kayar gider elinden,neydersen et bir daha asla tutamazsın ucunu ipin, herşeyden geriye bir boşluk kalır.sen susmak, uzaklaşmak, zamana sığınmak istersin ama suskunlukta dindirmez sızıyı, boşluk hep kalır. işte bu yüzdendir ki; bu zaman en çok tutunma hissiyle yeniler insanı,birine tutunmak, onla yenilemek için katlanırız çileye(çile yaşamdır)

aşk; o olabilmekle başlar önce, yani sen o olursun, o sen. ikinizden doğmuş bu yeni yaratık aşkın çocukluğudur ve büyütülmesi gerekir.aşkı büyütmek, aşkı yaratmaktan çok daha zordur. aşkı beslemek için gerekli olan bütün duygularda aşk gibi senin onunla yaratman gereken duygulardır.sevgi, güven, umut....emek

bu kapitalist sömürü çağı emeği, maneviyatı,dostluğu nasıl sömürüyorsa aşkıda öyle sömürür, ki bu yüzden bu çağda insanın aradığı aşkı bulabilmesi pek mümkün olmaz. işte bu yüzden bir çoğumuz birbirine tutunamayan bu kalabalıkların arasında delice yaşar, akıllı olduğumuzu sanırız....

yalansız yaşayıp, birine tu…