19 Mart 2013

uzaktaki fener ve Laitu'nun çakıl taşları

tak tak tak... çığırır gibi gökyüzünde dönenip duruyor leylekler,dalların uçkun veren yerlerinden çiçek tomurcukları patlamış,en güzeli de serseri erik çiçekleri,şubatın deli soğuklarına kafa tutup baharı müjdeliyorlar.yaşam hep bir yolunu buluyor,yaşam güzelliğe sevdalı.

siyaset ne kadar gerici ve faşist ise de doğa hep güzeldi. bu güzelliğin orta yeri düğün bayram,bu güzelliğin orta yeri umut, umudun orta yeri devrimdi. devrim insanın doğaya dönmesiydi, kulaçlarını geri geri atıp denizin mavi sularında yüzmekti devrim. sokakta kestane satan adamın sesiydi, gözlerinde gördüğüm ışıltıydı,yağmurla öpüşen ışıktı,devrimin adı gökkuşağıydı. aslında devrim diye bir şey de yoktu, o bir masal kuşuydu,o bir rüyaydı, sevişmekti o, en çokta Laitu'ydu.

laitu'nun çakıl taşları vardı, evvelinde laitu da bir kum tanesiydi,belkimde laitu sahil kumunda sıcacık köşesiz çakıl taşının uyuyup kalmasıydı. sevmiştim onu, oda beni sevmişti belki. öyle yumuşaktı ki uykusu,uykusu çocuktu laitunun,o bütün çocukların gözlerinde uzaktaki fenerdi.

var olmaktı laitu, bazende yok olmak. başlamaktı,bitmekti. laitu bir güvercindi şahin masallarında. biliyorum o benden çok sevmişti beni,bende denize bakıyorum şimdi onu her anımsadığımda. mavi sonsuzluğa benzetiyorum onu...

mutluluktu o.

biliyor musunuz laituyu ben yaratmıştım, o yüzden hep uzaktı. belkide sadece içimde yaşıyordu. uzak olması bundandı belkimde...


13 Mart 2013

EBRU







kafamın içi çiçek bahçesi
umut çiçekleri en sevdiklerim...


tk

10 Mart 2013

Bize dair

umutsuzluk cehenneminde
kırlangıç karası bir yara;
sonsuzluğun bize dokunan mavi eli...
ne cennet gerçek, ne cehennem
azıcık şarabi bir gülüştük biz...

tk

5 Mart 2013

serseri çiçekler'e



çiçeğin serserisi olur mu deme
şubat soğuğunda açar onlar
ama başka bi güzel olurlar hani
cesur çocuklar gibi,bizim çocuklar gibi...

tk

2 Mart 2013

sevdiğim dizeler


YAR 

Diz çökmüş göz kapaklarım üstüne;
Saçlarım içindedir saçları;
Hali var, ellerimin halinden;
Rengi var, gözlerimin renginden;
Kapılmış, koyulmuş gölgeme,
Göğe karşı bir taş gibi.

Gözleri var, açıktır, herdaim,
Uykuyu haram ettiren bana;
Ya güneşleri önüne katan,
Ya o ışık delisi rüyaları,
Güldürür ağlatır da güldürür beni,
Söyletir bilmeden ne söylediğimi.

Paul Eluard

Yeni adresim

ara ara aşağıdaki adresimde yazacağım https://atesinsesi.wordpress.com/ /