8 Ağustos 2010

PORSELEN KIZ

artık susup sadece o şarkıyı dinliyorum. evet zaman istemesek de öğretiyor insana bağışlamayı. bağışlamak insanın kendiyle hesaplaşması, bağışlamak tutunmak işte

http://fizy.com/#s/1agxa4

...ama yine de sen hep bi porselen kız olarak kalıyorsun içimde...

Neye benzer ateş,
Nasıl pişer toprak?
Ellerin, ellerinde mayıs sancısı.

Suya nasıl çizilirse ebru
Öylesi işte
Büyür içinde çocuk.

Patiska yüzünde
Kırıkların karışır kırıklarına.
Sevgiye yapışır parçaların...

T.Kurt

3 yorum:

Elif Gizem dedi ki...

Hani bazı şarkılar vardır; insan ilk duyduğu andan itibaren çok uzun bir süre sadece o şarkıyı dinler. Linkteki şarkı benim için "o şarkı".
Bile bile yitik birer savaşçı olduğumuz anlardan kalma, küçük bir anı...

y. dedi ki...

oruç aruoba çok bildik onarımında kendinden bişeyler katarak birleştirmeyi anlatır. hadi yazayım tam olsun.
" Bana getirilmişti. Kırdım.

- Nasıl oldu bilmiyorum: galiba sallantılı, dengesiz bir yere koymuşum, yeterince dikkat etmeden; sonra ters bir hareket etmişim - düştü, kırıldı... Yeterince düşünmemiştim üstünde, demek. Elimdeki, artık, birkaç iri parça ile birsürü ufacığıydı; bazısı, neredeyse, kırıntı, kıymık - öyle dağılmış duruyordu... Tek tek bir yere topladım hepsini: Yokolmamalıydı. Gittim, uygun bir zamk aldım. Geldim, hepsini bir kağıt üzerinde düzenleyerek, biraraya getirmeğe başladım: şu parça, buna uyuyor - mu; ya, bu, şuna... Zamanla, parçaların kopma noktalarındaki dokularının; ve zamkın, tutma ve yapıştırma niteliklerini, öğrendim. Bazı parçalarsa yapıştıralamayacak kadar ufaktı; onların bulunmaları gereken yerlerde boşluklar oluştu. Tek tek yapıştırdım, yapıştırabildiklerimi. Çok uğraştım. Sonunda ortaya aslının eğri-büğrü bir simgesi gibi birşey çıktı - ve, şu tümce:


Dikkatsizlik ederek düşürüp kırdığın - sevdiğin kişinin izlerini taşıyan; senin için değerli- bir nesneyi, parçalarını tek tek toplayıp, dikkatle -saatlerce uğraşarak- özel olarak aldığın bir zamkla yapıştırıp onardığında, ortaya, orası burası eksik-gedik, yamru-yumru birşey çıkar - ama eskisinden de daha değerlidir artık;
çünkü, şimdi, senin izlerini de taşıyordur.
Başka bir şey yapamazdım. "

bense kırılan parçalar arasında yiten toza inanırım, tamiratların mümkün olmadığın, belki de bunxca yaşa rağmen hayati toyluk, kimbilir.b.o' ya gelince ne söylese kabulümdür artık.

akheneton dedi ki...

Nerede ise bütün yazdıklarını hatırlıyorum..Zaman ya bağışlamayı öğretiyor ya da unutturuyor bilemiyorum...Senin bir şiirin vardı..Özel istek ,Kim derdi ki bu güzel martının '' diye bir cümlesi vardı bir de Meriç diye bir öykü olacaktı...

Yeni adresim

ara ara aşağıdaki adresimde yazacağım https://atesinsesi.wordpress.com/ /