21 Şubat 2015

yüreğimle konuştum




dün gidecek hiçbir yer bulamadım
ve konuşacak hiçbir dost
bir parkta oturdum
ve yüreğimle konuştum.

seni yüreğime anlattım
trende omzuma başını koyup uyumandan
Beşiktaş vapurundan
Kızkulesi'nden
doğduğun günden
makarna tariflerinden
ince hastalığından
asabi oluşundan
kağıt helvasını çok sevdiğinden
ve hoşçakal bile demeden gidişinden bahsettim.

sonra seninle
tesadüfende olsa
karşılaşma ihtimalini sordum yüreğime
açlığın çaresi vardı da
aşkın çaresi yoktu her zaman:)

sonra medeniyetten kalma sorunları konuştuk
ekmeğin kapkara olduğundan
kaç para kazandığımdan
memleket meselelerinden
yapmak istediğim şeylerden
yarıda bıraktıklarımdan
yanlış yaptıklarımdan
yazdığım şiirlerden konuştum yüreğimle.

anlayacağın
bütün çıkışlar tutulduğunda
bütün kapılar yüzüme kapandığında
ben dün bir parkta oturdum
ve yüreğimle konuştum...

tk/1998





4 yorum:

bir hayal kur dedi ki...

Bazen bizi en iyi anlayacak ve de dinleyecek olan kendi yuregimizdir... Kendi içinde hep yapmalı aslında bir muhasebe insan. Hep konuşmalı yüreğiyle. Guzeldi.

Hamiyet Akan dedi ki...

Ve ben senin yüreğinle konuşmanda en çok neyi sevdim biliyor musun? Gülümsemeni :)

maviye iz süren dedi ki...

yüreğimle konuşmayı severim :)
yine çok güzel kii :)

elsa dedi ki...

yüreğimle konuştuğum zamanlar, beni bana hatırlatır :)

Yeni adresim

ara ara aşağıdaki adresimde yazacağım https://atesinsesi.wordpress.com/ /